– 09 November 2019 –

Soms mis je het…….

Het valt mij op hoeveel mensen in Gambia komen die veel over mij weten.
Men stelt zich aan mij voor alsof we elkaar al jaren kennen en men weet ook vrij veel over me.
Bij mij moeten mijn hersenen dan volop aan het werk want vaak heb ik geen enkel idee.
En de naam blijft door mn hoofd gaan….
Ergens brand er wel een lichtje maar toch kom ik er niet op…
Nee maar ik ken je ook nog niet persoonlijk, ik volg je columns op FB.
Zonder dat ik het zelf echt door blijk te hebben blijkt men me te volgen en zit men te wachten op een nieuwe column.
Ik krijg zelfs moppers als ik een tijdje niks doe dus bij deze….
Ik beloof plechtig dat ik weer regelmatiger post over ons leven hier…..
InshAllah….

Afgezien van dat ik dat gemist had zijn we als altijd druk bezig. Keukenpersoneel is nog steeds een probleem.
Ik heb een x aantal koks, chefs keukenhulpen etc etc in mijn keuken gehad.
In Gambia is het nog steeds zo dat als je een hamer vast kan houden ben je timmerman, een waterpas maakt je bouwkundig ingenieur dus als je toevallig een mes kan vasthouden en rijst kan koken ben je al vrij snel kok… en als je er dan ook nog voor kan zorgen dat een ander je rijst kookt…… dan ben je chef.
Dat is een beetje wat ik in mijn keuken kreeg.

Uit pure noodzaak had ik mijn lieve lieve vrouw bereid gekregen om in de keuken te werken en ik moet zeggen mijn lieverd is een echte keukenheks….
Water brand aan en het verschil tussen koriander en peterselie is volgens haar minimaal maar heeft wel een nieuw recept opgeleverd.
De laatste week heeft ze me ondanks mijn soms onuitstaanbare gedrag terzijde gestaan en ik begon er wel aan te wennen.
Aisha is mijn keuken hulp, een geweldige meid die om mij heen werkt en mijn werkplek schoon houdt.
Soms ben ik nog bezig en dan is ineens mijn snijplank en mes weg maar die ligt er binnen een minuut ook weer schoon en wel.

Aisha heeft het ook maar te stellen met alles wat er de keuken inkomt en blijft onverstoorbaar haar werk doen.
De laatste dame daar heb ik het wel 5 uur mee uitgehouden, ervaring in de keuken, ervaring met de nederlandse keuken en ze had er zin in.
Na 3 steaks die zo zout waren dat de zwarte zee belde of die zijn zout terug mocht en ik een certificaat kreeg van Julbrew omdat de mensen in onze bar ineens wel heel veel dronken…..
Toen begon ik toch te twijfelen aan haar kunnen.
Dan maar ff aardappeljes opbakken…….. dat ging bijna goed.
Tegen de tijd dat ze bij me kwam met de knop van het gasfornuis die was afgebroken met de mededeling dat deze niet werkte begon ik de wil om te leven een beetje te verliezen.

Normaal ben ik niet erg twijfelachtig en duurt een slecht nieuws gesprek niet langer dan 50 seconden….
Maar die 50 seconden kon ik niet meer opbrengen….. ik kreeg mn zenuwinzinking .
” you’re not a good fit in my team”……….
Het werd meer…hdugc&$€7&÷%$_@(njrg…….

Nou dat begreep niemand dus mn meisje Marjon to the rescue die het weer eens diplomatiek heeft opgelost als vrouwen onder elkaar.
En Aisha…… Aisha deed haar ding….
Hield mn keuken schoon, waste af, ruimde om mij heen op, maakte mijn salade’s af, maakte de dressing af, las mn recepten en maakte mn burgers… mn sauzen…. sneed de farm frites…. bakte mn aardappels……en mn steak…. daar bleef ze af.

Soms zie je het niet….. maar ik had mn kok al een maand om me heen lopen.
Echter hadden we haar aangenomen als schoonmaakster… maar stiekem…. stiekem is ze kok.
Ik wist dat niet en Aisha ook niet….
En dan ben ik nog altijd chef in mijn keuken….
Aisha was geen kok vertelde ze, ze heeft haar school niet afgemaakt… ze kan schoonmaken en thuis… thuis kan ze gambiaans koken. En dat is alles wat ze kon dacht ze.
Maar ik zag de enigste kok die al een maand lang naast me werkt met al mn grappen en grollen, mn geouwehoer, mn opvliegerigheid….
Ja ja…… ik ben soms…. soms best een heethoofd.
Maar Aisha ging gewoon altijd door, altijd op tijd, altijd aan het werk…
Ik moet haar de opdracht geven om pauze te nemen….. en dan doet ze dat nog niet.
Dankzij Marillion (en haar broertje niet te vergeten) kreeg ik vorige week nieuwe werkkleding, prachtige zwarte chef koksbuizen voor mij, witte koksbuizen voor de koks incl. muts.

Aisha geloofde me niet totdat ik haar in haar nieuwe kleding had geholpen. De bijna altijd serieuze jonge dame was zo blij als een klein kind met dr koksmuts op dr hoofd.
‘ S avonds moest het natuurlijk mee naar huis, wassen en showen aan iedereen…. ze is kok.
De volgende dag stil en timide, de koksjas hing aan een haakje en mijn Aisha zat op 2 julbrew kratjes…
Uncle Bass…. i’m a cleaner….
Ik was verbaasd….. waarom.
Ziehier de familie, je bent een schoonmaakster en een kok zal je nooit worden… afgunst en jaloezie.

En dan ben ik gewoon je baas.
En dan kan ik je gewoon sommeren om je om te kleden, te doen wat ik zeg en maak dat je in mn keuken komt.
Aisha is sinds deze week mn rechterhand in de keuken en dan zien we nu allebei….
Vol trots doet ze haar werk in haar uniform en laat ik haar met een gerust hart plates klaarmaken.

Soms mis je wel eens wat en werk je al een tijdje met het team wat je wilt hebben……
Het was enkel niet het team wat je voor ogen had.
Maar…….. soms mis je gewoon ff wat terwijl het gewoon om je heen loopt.