
Geaccepteerd….
Op mijn welverdiende vrije dag lig ik heerlijk op het strand met mijn meisje.
Ons ontbijtje en kopje koffie halen we hier bij het lokale winkeltje.
Een tapalapa pompetee ofwel…. aardappel.
Onze eetgewoonten zijn wat aangepast in dit land en ik merk dat ik gekke dingen best erg lekker begin te vinden.
Hoewel een soep getrokken van vissekoppen met rijst me nog steeds tegen staat.
Ik neem in de schaduw van de palmboom de koppen van de krant door en mijn oog valt op de kop dat Roxanne Hazes in haar ondergoed heeft opgetreden…..
Ik vond dat zielig, als je vermogend bent dan kan je jezelf toch een goede garderobe aanschaffen. Maar goed het had te maken met een statement……
Zij is trots op haar lichaam en dat mag iedereen zien…. de vraag moet zijn wil iedereen dat zien.
Smaken verschillen net als meningen… en het is altijd een slecht idee om iemand een smaak of een mening door zijn of haar strot te duwen.
Voordat ik het weet moet ik ineens vissekoppensoep met rijst eten omdat een ander dat lekker vind.
Ik lees het steeds vaker, oorlogen over geloof want het ene geloof is beter dan het andere en uiteindelijk is er 1 geloof en daar moeten we allemaal in geloven totdat de andere groep sterker is……
We moeten de homo, lesbienne’s, travo’s etc etc etc accepteren en die moeten zich op ieder medium kunnen profileren zodat wij het begrijpen.
Laatst zag ik een grappige engelse woordspeling over de LHBT vlag, the stripes are straight….
Ik kan een brede glimlach niet onderdrukken omdat ik het grappig vind.
Op het strand in Afrika zie ik veel mensen voorbijkomen die trots zijn op hun lijf en dat ook laten zien. De kwabben lubberen frivool onder te kleine bikinistukjes uit en de broekjes zijn een maatje te klein gekocht want we zijn tevreden over ons lijf en we showen dat.
Dit mag……. ik heb gelukkig al ontbeten.
Op de stranden bij de hotels zie ik de dames toppless in de zon liggen om alles lekker bruin te laten worden.
We zijn op vakantie dus dan doen we dat, ik heb begrepen dat in Nederland het aantal topless zonnende dames minder word maar hier is het anders.
De gemiddelde leeftijd is hier wat hoger en ik zeg altijd tegen mijn meisje, lieverd ik snap het maar borsten van 40 jaar en ouder zijn prive bezit en niet meer voor het publieke oog.
Hier dien je denk ik ook rekening mee te houden.
En toch blijf ik het een vreemd fenomeen vinden……
We roepen en schreeuwen het hardst om begrip, we profileren ons met een “in your face” attitude.
We schilderen in Nederland zebrapaden in regenboogkleuren en we moeten iedere vrouwelijke lichaamsvorm mooi vinden want dat moet geaccepteerd.
Maar full frontall in your face, ik ben blij dat ik in Gambia geen televisie heb waar de Wijnantjes een heerlijk onderonsje hebben met Geer en Goor en ze met zn 3en gaan wijnen en een praatsessie hebben over het homo zijn.
Grappig zou zijn als ze dan een verrassingsoptreden zouden krijgen van Roxanne Hazes in string die haar curves door het beeld laat vliegen.
Waarom schrijf ik dit en waar heb ik nou zo’n moeite mee…..
Ik woon in Gambia, er komen veel Nederlanders en dat wordt absoluut op prijs gesteld, de gehele economie draait zo’n beetje op toerisme.
De toerist…. die weet dat…. en dus moeten ze ons accepteren zoals we zijn….
Topless zonnen….
Sextoerisme…..
Bediening wordt af en toe behandeld…… laten we zeggen de slaventijd is al voorbij.
Homofilie wordt tegenwoordig bij wet geaccepteerd, de eerste homomannen heb ik hand in hand op het strand zien lopen.
We gaan in de kortst mogelijke rokjes of nog erger…… mannen in speedo met een nethempje aan boodschappen doen.
Ik hoor de blanke toerist chauffeurs en bediening roepen met “Boy” (om even terug te gaan naar de slaventijd)
En zie regelmatig de term locals vorbij komen.
Maar we zijn toerist en het land is afhankelijk van ons…..
We doneren containers vol hulpgoederen naar Gambia, kleding, telefoons, huisraad, auto’s… noem maar op.
De nederlandse bevolking houdt Gambia net met zijn neus boven water…… of houden we Gambia hiermee kunstmatig in de positie waarin ze zit omdat we de noodzaak om zelf te werken weghalen. Doen we het voor de Gambiaan of doen we het voor ons eigen goede gevoel….
Bovenstaande klopt helemaal maar daar komt bij mij ook de vraag…..
Even omdraaiend……
Een toerist, asielzoeker, gastarbeider iig een bezoeker die naar Nederland komt…
Je mag hier best zijn maar je hebt je te houden aan onze normen en waarden, onze cultuur…
In de aanloop naar December werd dit weer eens heel erg duidelijk en ik ben het hier ook mee eens.
Het land waar je te gast bent is leidend, schik je in hun cultuur en wees dankbaar voor de flexibiliteit die een land biedt.
Bevalt het je niet dan moet je naar een land gaan welke je wel bevalt.
Ik denk dat de PVV dit stukje zo op kan nemen in het nieuwe verkiezingsprogramma.
Maar waarom werkt dat niet zo als we naar een ander land gaan….
Gambia een overwegend Moslimland waar ik als katheljoodschristen mijn geloof mag beleiden, naar de kerk kan en gewoon kerst en sinterklaas inclusief zwarte pieten…. (werkelijk….. blanken die zich scminken als zwarte piet in Afrika……denk er even over na) kan vieren.
Waarom moet dit overwegend moslimland alles accepteren van de toerist…..
Topless zonnen in een moslimland…
Zo uitdagend mogelijk gekleed op stap gaan….
Mijn buurman heeft een restaurant en die heeft iedere week een “pigroast” hier wordt een volledig varken op een vuur geroosterd.
Het is vooral acceptatie vanuit de Gambianen… acceptatie vanuit wellicht onmacht want ook zij weten……
Wordt het begrepen, nee zeker niet.
Het gedrag van veel toeristen en het leven in de westerse wereld waarin alles begrepen dient te worden is ook niet uit te leggen aan de gemiddelde (moslim) Gambiaan..
Maar het wordt geaccepteerd omdat er geen andere keuze is.
Je kan het bovenstaande vergelijken met de vissenkoppensoep met rijst…..
Ik accepteer prima dat ze het eten en zij proberen het mij niet door de strot te duwen. Ik heb daarin wel altijd de keus of ik het wil eten en daardoor hebben we een prima verstandshouding.
Maar zolang we enkel blijven schreeuwen en niet luisteren hebben we nog een hele lange weg te gaan.