He pap, hai pap….
Het is eigenlijk hoe mn eerste whats appje, berichtje wat ik krijg van mn jongens begint.
He pap…
Voor de mensen die me enkel kennen via FB of mn Blogs en eigenlijk niet zoveel van me weten..
Ja.. ik ben ook nog eens pap.. ofwel vader.
3x zelfs.
Ooit in een ver ver verleden….. dat is 20 jaar geleden kon ik heel bewust de beslissing maken of ik vader wilde worden van 3 jongens.
Ik en mijn jeugdvriend Peter riepen altijd, geen vaste vriendin en geen vasten verwarming… als je zo rond je 17de zit geloof je daar ook in…
We zijn daar beiden uiteindelijk niet in geslaagd en zodoende werd ik bij keus vader van mijn 3 jongens Martijn, Jorrick en Niels.

“vaderdag en dat is altijd weer zo’n dingetje.”

Ik was 20, de jongens toen respectievelijk 7, 4 en 1 jaar oud.
Je kan je voorstellen dat toen de jongens ouder werden we voor aparte situaties kwamen te staan… bv een ouderavond. Men heeft vragen.
En dat is eigenlijk tot op de dag van vandaag zo.
Hi Pap… het is denk ik het grootste compliment maar ook de grootste titel die je mag dragen, mam valt in dezelfde categorie natuurlijk.
We staan vlak voor vaderdag en dat is altijd weer zo’n dingetje.
Ik was best een pittige vader in opvoeding, redelijk streng denk ik, rechtvaardig en uiteraard in de ogen van de jongens soms ronduit oneerlijk.
Ik heb ze proberen op te voeden met in hun achterhoofd dat de wereld groot is en er een dag komt dat ik er niet meer zal zijn.
Nee, dat is niet de dag dat ik dood ga hoewel dat natuurlijk wel vrij definitief is…
Ik heb ze van jongs af aan gezegd dat ik niet in Nederland zou blijven en we elkaar ook die vrijheid moeten gunnen.
Toen was dat nog iets wat ik gewoon riep, waar je van fantaseerd maar inmiddels is het gewoon waarheid geworden.

He pap op vaderdag, verjaardag is meestal een berichtje. Onze oudste woont in Canada met ziin vrouw en doet het goed. We spreken elkaar niet veel…. vaderdag… verjaardag…. als we het beiden niet vergeten.
Jorrick woont en leeft in Nederland met zijn meisje en doet het goed bij defensie en meestal ook goed bij zn meisje…
Niels heeft nog even meegelift maar is na bijna 2 jaar Gambia ook terug vertrokken naar NL en heeft daar zijn draai gevonden.
Het is een compliment als je jongens je niet meer nodig hebben……. zei ik en dacht ik.
En nu zijn we op het punt dat ze me… ons als ouders niet meer nodig hebben… niet echt.
En ik moet zeggen dat ik daar hier in Afrika in de gekke lockdown periode vaak over nadenk.

“dus had Jon in haar hoofd de uitvaart van onze jongste algeregeld natuurlijk…”

Afgelopen week kregen we een berichtje, maar internet is hier niet altijd even goed dus we ontvingen hem laat.
Hi mam… niet gericht aan mij dus en vaak is er dan ook wat.
Kunnen we even bellen…… dan is er zeker wat..
Ik kom net uit het ziekenhuis…… dan gaat mijn meisje in haar moeder modus en is er randje paniek….
We konden geen contact krijgen en dus had Jon ’s nachts in haar hoofd de uitvaart van onze jongste al geregeld natuurlijk…
Het viel gelukkig mee en er is niks onoverkomelijks aan de hand.
Maar als vader/ moeder/ ouder denk je wel na.

“kijken naar de maan en de sterren in de wetenschap dat zij dezelfde zien.”

Je zal mij nooit horen zeggen dat ik het allemaal goed gedaan heb of dat ik de beste vader was. Ik deed wat ik kon en ik denk dat het goed gegaan is.
Ik ben trots op mn jongens en ze hebben me in principe niet meer nodig.
Soms wordt ik verrast en krijg ik midden in de nacht een berichtje, vaak ben ik nog wel wakker maar het is hier ook 2 uur vroeger.
Het begint met he pap….
Vaak is er ook whisky in het spel…
Maar afsluitend… ik ben trots op je en je bent altijd mn pap en dat zal nooit veranderen……moet ik nog wat lekkers naar Afrika opsturen.
Dan moet ik altijd even een sigaretje roken buiten en een borrel drinken en kijken naar de maan en de sterren in de wetenschap dat zij dezelfde zien.

En dan bedenk ik me dat ik een paar maand geleden een telefoontje kreeg van mijn zus die ook in Canada woont.
Zit je was de eerste vraag, automatisch is de mijne dan… wie is er dood.
Nog niet maar onze vader is met spoed opgenomen en we weten het niet….
Mijn familiebanden zijn niet zo heel sjiek te noemen.
Mijn vader heeft niet alles goed gedaan…..
Hij is koppig………Ik vind ook dat hij wat moet laten horen….
Nadat die zelfs te koppig bleek te zijn om dood te gaan had ik verwacht dat die wel wat milder zou zijn….en een bericht zou sturen.
Hij is nou eenmaal de vader dus die bal…..
Die ligt bij hem.
En dat gebeurd al jaren niet…
En daarin kan en mag je dingen verwijten….denk ik.

“Mijn jongens wonen daar waar ze willen, leven hoe ze willen en ze hebben mij niet nodig….”

Dus naast vader ben ik ook zoon uiteraard….
En mijn vader….. die heeft echt niet alles goed gedaan.
Ik moest op jonge leeftijd mezelf redden…
Ik was op jonge leeftijd zelfstandig….
Ik had hem op jonge leeftijd niet meer nodig….
En ineens kijk ik in de afgelopen weken hoe ik mijn jongens heb opgevoed….. en hoe zij op jonhe leeftijd…..
In de 2,5 jaar dat ik in Afrika woon ben ik rustiger geworden dan ooit, denk ik meer na dan ooit en durf ik meer te spiegelen dan ooit….
Uiteindelijk beginnen mijn berichtjes die ik krijg met he pap…. en dat is een titel…
Ondanks dat ik niet alles goed gedaan heb….
Gefaald heb hier en daar…..
In hun ogen oneerlijk geweest ben…..
Mijn jongens wonen daar waar ze willen, leven hoe ze willen en ze hebben mij niet nodig….
Maar ik ben en blijf ondanks dat ik ze vaak lange tijd niet zie….
Ik blijf he pap….
Ze laten me altijd weten dat ik het uiteindelijk ondanks mn fouten oke gedaan heb en dat is oa de reden dat ze kunnen doen wat ze doen.
En daarom hou ik van mijn jongens.

“Ik denk dat het daar terecht komt waar het moet komen….”

Ik als zoon…..
Ik woon in Afrika…
Ik heb je niet nodig…..niet perse…
Ik doe wat ik wil en daarin heeft iemand me ooit ook los moeten laten…..
De bal ligt blijkbaar in het midden en dat realiseer ik me door de berichtjes die ik krijg van mijn jongens… mijn zonen…
Ik heb geen nummer, geen mail en geen whats app waar ik een bericht heen kan sturen….
Maar ik heb een blog….
Die gemiddeld 30.000 x gelezen wordt….
Ik denk dat het daar terecht komt waar het moet komen….
En het gaat maar om 2 woordjes ondanks dat niet alles goed gegaan is, er geen contact is….
Enkel….2 woordjes zeggen voor mij altijd alles….. het is een titel die je laat weten dat ondanks dat je het als vader in de ogen van je zoon of zonen niet altijd goed gedaan hebt……. je hebt gedaan wat je kon en het is ok. Ik vind dat ik het je moet laten weten voordat het niet meer kan.
He pap……. fijne vaderdag.